Marjory Kennedy- Fraser (1857- 1930)

 

 

Over Marjory (Marjorie) Kennedy- Fraser is opvallend genoeg in boeken (1) niet zoveel te vinden, maar in de New Grove van 1980 is wel een flink lemma aan haar gewijd.

Marjory werd op 1 oktober 1857 in Perth (Schotland) geboren. Ze was het vijfde kind van de Schotse zanger David Kennedy (1825- 1886). Haar moeder, Elizabeth Fraser, was diens tweede vrouw. Samen kregen David en Elizabeth elf kinderen (2).

David Kennedy

(1825- 1886)

Mathilde Marchesi

Mary Mackellar

 

        Marjory

Marjory en Patuffa

Patrick Geddes

   John Duncan

Marjory kreeg haar eerste muzieklessen van haar vader. Vanaf 1870 begeleidde zij hem aan de piano tijdens concertreizen door Schotland (o.a.in Lanark) en vanaf 1872 ook door vele andere Engelstalige landen (3): Australië- 1872, Tasmanië, Nieuw-Zeeland, India, de Verenigde Staten en Canada (1875) en  Zuid-Afrika (1879). Vader David maakte al deze reizen in gezelschap van Elizabeth en zes van zijn kinderen. Ze namen ook vaak hun piano - 4,5 octaaf groot- mee.

Enige tijd later ging ze, net als haar broers, in Italië studeren, bij een oude voormalige opera zangers, Signora Gambardella, die nog les had gehad van Rossini. Tien jaar lang ook vormde Marjory, samen met haar broer James (bariton) en haar zussen Kate (contra-alt) en Lizzie (sopraan)een kwartet, totdat deze drie laatstgenoemden  allen omkwamen in de brand die het Théâtre Municipal in Nice  in 1881 verwoestte.

Marjory kreeg ook zangles in Parijs, van Mathilde Marchesi (geb. Graumann).

Geďnspireerd door de collectie Bretonse volksliederen, verzameld door Bourgault Ducoudray, destijds docent voor muziekgeschiedenis aan het Conservatoire national supérieur de musique in Parijs, begon zij in 1882 samen met haar zussen Helen en Margaret, de Gaelische muziek en de Gaelische taal (het Gaelic) te bestuderen bij Mary Mackellar in Edinburg. 

Op tournee in Canada in 1886 stierf haar vader.

                  Schilderingen van John Duncan

        Celtic Revival (1860)

                    fonograaf

     Marjory op de Hebriden

 

In 1887 trouwde Marjory met de wiskundige Alec (Alexander) Yule Fraser (geb. 1857), een jongere neef van haar moeder, die ze in 1882 voor het eerst had ontmoet in Aberdeen.. In 1889 werd hij hoofd van de Allan Glen's Technical School in Glasgow en de familie verhuisde naar deze stad. Alec werd ziek als een gevolg van een longontsteking. Het gezin reisde naar Zuid-Afrika waar het met Alec wat beter ging. Direct echter na hun terugkeer in Glasgow, ging zijn gezondheid verder achteruit en hij overleed in november 1890. Na de dood van haar man verhuisde Marjory met haar twee kleine kinderen -David uit 1888 en Helen Patuffa uit 1889- , haar zussen Margaret en Jessie en haar moeder, naar Mayfield Road 5 in Edinburgh. Daar was ze werkzaam als muzieklerares en docente. In de jaren 1890 begon ze jaarlijks lezingen-recitals te geven over Keltische muziek, op de Summer Meetings die de socioloog en stedenbouwkundige Patrick Geddes in Edinburgh op de universiteit organiseerde.

In 1897 overleed haar moeder Elizabeth op zestigjarige leeftijd.

Hoewel al vanaf 1885 het idee in Marjory`s hoofd speelde om, in navolging van het Bretonse project van de reeds genoemde Bourgault Ducoudray (4), Schotse Gaelic liederen te gaan verzamelen, kwam ze daar pas tien jaar later aan toe:

Ze raakte nauw bevriend met de schilder John Duncan, die net als zij zeer geďnteresseerd was in de ‘Celtic Revival’. Samen maakten ze in 1905 een reisje naar Eriskay, waar hij haar ook schilderde. Daar ontdekte ze veel volksliederen die dreigden te verdwijnen vanwege de ontvolking en de kleuter Mary Macinnes zong toen voor haar An Eriskay love lilt.

Nog wat later kon ze deze liederen, in de Buiten- en Binnen Hebriden (o.a. op Eigg, Skye en Barra), opnemen op was- cilinder- fonograaf (graphophone). Op Barra kreeg ze daarbij veel hulp van Michael Macneill.

Ze arrangeerde de melodieën voor stem en piano of Ierse harp (cláirseach), welk instrument haar dochter Helen Patuffa bespeelde. Marjory voerde ze later veelvuldig uit met haar zus Margaret, muziekpedagoge aan de RAM  (Royal Academy of Music in Londen) en Patuffa, die naast Ierse harp ook zang studeerde.

De woorden van de arrangementen werden naar het Engels vertaald door de Rev. Kenneth MacLeod (1871- 1955) (5), een beroemd dichter in het Gaelic en Engels en lang dominee op (the Isle of) Gigha, met wie ze vanaf 1908 samenwerkte.

Marjory publiceerde de liederen in haar driedelige Songs of the Hebrides (1909, 1917 en 1921). Het vierde deel,  From the Hebrides: Further Gleanings of Tale and Song, volgde in 1925 (6). Haar arrangementen waren soms nogal afwijkend van de originele bronnen, maar ze verdedigde die door te stellen dat dat te maken had met ‘tijd, plaats en zanger’.

De beroemde Russische tenor Vladimir (Val) Sergeyevich Rosing zong vaak haar liederen in zijn recitals in Londen. Ook zangers als Kenneth Mackellar en Sydney Mac Ewan zongen ze graag.

Vladimir Rosing

 

Autobiografie van

Marjory

Song of the Hebrides

Idem, bewerking door

Patuffa

Deel 4 van de Songs

Moderne uitgave van B & H

     

Het graf van de Kennedy- Frasers in Edinburgh met op het rechterpaneel o.a. de naam van zus Margaret (1865- 1951)

 

In 1911 werkte Marjory als pianolerares op het adres George Street 95a, in het centrum van Edinburgh. Ze ontving dat jaar ook een soort toelage (civil list pension) van de Britse regering om haar onderzoekswerk te kunnen blijven doen. Samen met Patuffa, gaf ze regelmatig lezingen-recitals over de liederen van de Hebriden, o.a. in 1916 in New York, waar haar zoon studeerde. Na WO I kon ze ook de eilanden (o.a. Barra) weer bezoeken.

Ze was ook de librettiste van de opera The Seal-Woman - A Celtic Folk Opera, gecomponeerd in 1924 door Sir Granville Bantock en vertolkte hierin ook de titelrol van de -vroeg 18de eeuwse Skye dichteres- Mary MacLeod op oudere leeftijd.

Verder schreef ze naast artikelen ook verschillende boeken, o.a. haar autobiografie Life of Song (Londen, 1929).

In 1928 werd Marjory door de Universiteit van Glasgow tot eredoctor in de muziek benoemd. In 1930 schonk zij de Edinburgh University Library haar liederenarchief, inclusief de originele was cilinders van haar opnames, die later door de Sound Archives of the School of Scottish Studies op band werden overgezet. In hetzelfde jaar 1930 stierf ze op 22 november in Edinburgh. Haar graf bevindt zich -in tegenstelling tot dat van haar ouders en echtgenoot (7)- op het eiland Iona.

Outer (Buiten) Hebrides

Inner (Binnen) Hebrides

      Skye e.a. eilanden

                                              Iona

    Grafsteen Marjory te Iona

 

David Kennedy Fraser werd een beroemd psycholoog op het gebied van geestelijk gehandicapten. Hij stierf in 1962. Helen Patuffa stierf in 1967.

Op IMSLP (8a) is een ‘gesimplificeerde’ versie van Songs of the Hebrides te vinden, alsmede geheel volume 1-3 én een selectie van 12 liederen uit volume 1 (waaronder een kerstlied); daarnaast (8b) is er nog een aparte uitgave van 4 Hebridean Love Lilts, bevattend: An Eriskay Love Lilt, A Barra Love Lilt, The Island Herdmaid, Pulling the Sea Dulse

Op CPDL (9) staan moderne bewerkingen van o.a. An Eriskay Love Lilt.

 

 

Aan dit onderwerp is het laatst gewerkt op 7 maart 2021


Noten:

(1). In een boek als dat van Karin Pendle, Women & Music, A HistoryIndiana University Press, Bloomington, 1991, had ik wel verwacht haar te vinden.

(2). Marjory`s grootvader David was wever en zangleraar, haar vader was aanvankelijk in de leer bij een schilder en daarnaast voorzanger in de kerk, maar werd uiteindelijk professioneel zanger en zangdocent, met de bedoeling, in navolging van John Wilson, Schotse liederen te zingen voor de Schotten ‘in de diaspora’; zie ook: https://en.wikipedia.org/wiki/David_Kennedy_(singer)

(3). https://openjournals.library.usyd.edu.au/index.php/JSSSH/article/view/7272/7697; en ook van 1883 tot 1886 (Australië, Nieuw Zeeland, Canada)

(4). https://openjournals.library.usyd.edu.au/index.php/JSSSH/article/view/7272/7697: Bourgault Ducoudray deed dat weer in navolging van Maria Jane Williams die in de jaren 1820 in Zuid Wales langs boerderijen ging om woorden en melodieën van liederen te noteren; zij zorgde voor een gedrukte uitgave er van.

(5). Op de Engelse Wikipedia site wordt vermeld dat MacLeod de Gaelic woorden naar het Engels vertaalde, maar op de Nederlandse Wikipedia site staat geschreven dat Marjory meestal haar eigen Engelse woorden gebruikte die door MacLeod in het Gaelic werden vertaald. https://openjournals.library.usyd.edu.au/index.php/JSSSH/article/view/7272/7697: geeft de oplossing: MacLeod vertaalde het Gaelic naar het Engels en samen met Marjory maakte hij er ‘zingbare’ Engelse versies van.

(6).Voor een overzicht van de 4 delen- Songs of the Hebrides and Other Celtic Songs from the Highlands of Scotland.  Marjory Kennedy-Fraser and Kenneth MacLeod (editors).  London: Boosey and Co., 1909.  xxxix, 164p. zie https://web.archive.org/web/20161122071851/http://www.skyelit.co.uk/poetry/collect6.htm

(7). Zij zijn begraven op Grange Cemetery te Edinburgh

(8a). https://imslp.org/wiki/Songs_of_the_Hebrides_(Kennedy-Fraser%2C_Marjory); https://ks.imslp.info/files/imglnks/usimg/0/06/IMSLP461395-PMLP115411-kennedy-_fraser-/ Songs_of_the_Hebrides._for_voice_and_Celtic_harp_or_piano.pdf

(8b). https://imslp.org/wiki/4_Hebridean_Love_Lilts_(Kennedy-Fraser%2C_Marjory)

(9). https://www.cpdl.org/wiki/index.php/Eriskay_Love_Lilt_(Marjory_Kennedy-Fraser)

 

Bronnen:

Gedrukte literatuur:

Lemma van H.C. Colles/ Frank Howes over Marjorie in The New Grove Dictionary of Music and Musicians, London, 1980

Websites:

https://web.archive.org/web/20101130033837/http://raretunes.org/performers/marjory-kennedy-

https://en.wikipedia.org/wiki/Celtic_Revival

https://openjournals.library.usyd.edu.au/index.php/JSSSH/article/view/7272/7697: John Coombs: Marjory Kennedy-Fraser - A Life of Song

https://en.wikipedia.org/wiki/Mathilde_Marchesi

https://en.wikipedia.org/wiki/David_Kennedy_(singer)

 

Terug naar de pagina Muziek